kmieć w słowniku polski

  • kmieć

    Znaczenia i definicje "kmieć"

    • w średniowieczu: chłop mający własne gospodarstwo na prawie czynszowym
    • w czasach nowożytnych: zamożny gospodarz, chłop
    • st.pol. starzec
    • st.pol. wysoki urzędnik książęcy
    • noun
      człowiek prosty, nieobyty, niewykształcony, zazwyczaj ze wsi, człowiek, który jest mało ważny (można go zlekceważyć), ale bywa głośny i arogancki
      Niestety, pogódź się z tym, że mieszkasz z nieokrzesanym prostakiem i kmieciem.
      Kmiecie przyjechały ciągnikami i zablokowały drogę.
    • noun
      wolny chłop, posiadający własne gospodarstwo, często zamożny
      Kmiecie stanowili największą grupę mieszkańców wsi, byli gospodarzami pełnorolnymi - posiadali najczęściej jednołanowe gospodarstwa (1 łan, tzw. mały około 17 ha).

    Synonimy słowa "kmieć" w słowniku polski

    kmiot, kmiotek, wolny chłop to najpopularniejsze synonimy "kmieć" w tezaurusie polski.

    • kmiot · kmiotek

      człowiek prosty, nieobyty, niewykształcony, zazwyczaj ze wsi, człowiek, który jest mało ważny (można go zlekceważyć), ale bywa głośny i arogancki

    • wolny chłop

      wolny chłop, posiadający własne gospodarstwo, często zamożny

    Antonimy słowa "kmieć" w słowniku polski

    chłop pańszczyźniany jest antonimem "kmieć" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja kmieć

    • Declension of kmieć
      singular plural
      nominative kmieć kmiecie
      genitive kmiecia kmieci
      dative kmieciowi kmieciom
      accusative kmiecia kmieci
      instrumental kmieciem kmieciami
      locative kmieciu kmieciach
      vocative kmieciu kmiecie
  • Kmieć

    Gramatyka i deklinacja kmieć

    • Declension of Kmieć
      singular plural
      nominative Kmieć Kmieciowie
      genitive Kmiecia Kmieciów
      dative Kmieciowi Kmieciom
      accusative Kmiecia Kmieciów
      instrumental Kmieciem Kmieciami
      locative Kmieciu Kmieciach
      vocative Kmieciu Kmieciowie

Przykładowe zdania z " kmieć "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy