imbir w słowniku polski

imbir

Znaczenia i definicje "imbir"

bot. Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;

Imbir uprawiany jest na Jamajce.
kulin. przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

Często dodaję imbiru do ciasta.
kulin. jarzyna z kłącza imbiru japońskiego, Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe

Lubię marynowany imbir do sushi.
noun

przyprawa; suszony i sproszkowany korzeń (kłącze) imbiru
noun

warzywo, korzeń (kłącze) imbiru lekarskiego
noun

Zingiber – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych

W przypadku przedawkowania imbiru (herbaty, nalewki, tabletek, surowego imbiru) można odczuć zawroty głowy, senność, nudności oraz nieregularny rytm bicia serca.
kulin. kulinaria przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
bot. botanika rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;

Innym słowem oznaczającym "imbir" w tezaurusie polski jest ambirz .

ambirz
bot. rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;

lp liczba pojedyncza imbir|, ~u, ~owi, ~, ~em, imbirze, imbirze lm liczba mnoga imbir|y, ~ów, ~om, ~y, ~ach, ~ami, ~y
imbir m.

(Noun) declension of imbir

imbir m inan ;; declension of imbir