huczeć w słowniku polski

huczeć

Znaczenia i definicje "huczeć"

wydawać głośny, niski ton

Morze huczy.
o niektórych ptakach i owadach: wydawać głuchy, przeciągły lub przerywany dźwięk
pokrzykiwać, łajać, strofować

Hukali po lesie.
verb

brak danych

kląskać, tłuc się, tupać to najpopularniejsze synonimy "huczeć" w tezaurusie polski.

Conjugation of huczeć impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		huczeć
present tense	1st	huczę			huczymy
	2nd	huczysz			huczycie
	3rd	huczy			huczą
	impersonal	huczy się
past tense	1st	huczałem	huczałam		huczeliśmy	huczałyśmy
	2nd	huczałeś	huczałaś		huczeliście	huczałyście
	3rd	huczał	huczała	huczało	huczeli	huczały
	impersonal	huczano
future tense	1st	będę huczał,będę huczeć	będę huczała,będę huczeć		będziemy huczeli,będziemy huczeć	będziemy huczały,będziemy huczeć
	2nd	będziesz huczał,będziesz huczeć	będziesz huczała,będziesz huczeć		będziecie huczeli,będziecie huczeć	będziecie huczały,będziecie huczeć
	3rd	będzie huczał,będzie huczeć	będzie huczała,będzie huczeć	będzie huczało,będzie huczeć	będą huczeli,będą huczeć	będą huczały,będą huczeć
	impersonal	będzie huczeć się
conditional	1st	huczałbym	huczałabym		huczelibyśmy	huczałybyśmy
	2nd	huczałbyś	huczałabyś		huczelibyście	huczałybyście
	3rd	huczałby	huczałaby	huczałoby	huczeliby	huczałyby
	impersonal	huczano by
imperative	1st	niech huczę			huczmy
	2nd	hucz			huczcie
	3rd	niech huczy			niech huczą
active adjectival participle		huczący	hucząca	huczące	huczący	huczące
contemporary adverbial participle		hucząc
verbal noun		huczenie