glina w słowniku polski

glina

Znaczenia i definicje "glina"

geol. skała osadowa;

Ta archaiczna waza wykonana jest z gliny.
pot. policjant

Zgarnęły mnie gliny za picie piwa w miejscu publicznym.
skała osadowa składająca się głównie z iłu z domieszką mułu, piasku, niekiedy żwiru, zwykle żółta, ceglasta lub brunatna, składnik ciężkich gleb, zwilżona wodą staje się plastyczna; stanowi podstawowy surowiec w przemyśle ceramicznym (np. do produkcji cegły, dachówki, materiałów ogniotrwałych), stosowana w budownictwie (do zapraw budowlanych), w garncarstwie, rzeźbiarstwie itp.
noun

skała osadowa, stanowiąca surowiec do wyrobu ceramiki
geol. geologia skała osadowa;

pan władza, żandarm, ił to najpopularniejsze synonimy "glina" w tezaurusie polski.

(Noun) declension of glina

glina m.
(Noun)
Singular only
Nominative glina
Genitive gliny
Dative glinie
Accusative glinę
Instrumental gliną
Locative glinie
Vocative glino
hasło glina w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. lp liczba pojedyncza glin|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach ~y

glina f ;; declension of glina