czaprak w słowniku polski

czaprak

Znaczenia i definicje "czaprak"

jeźdz. rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;

Przed królem jechali rycerze na koniach odzianych w zdobne czapraki.
hipol. kynol. derka lub okrycie zakładane koniowi lub psu, które zabezpieczają przed chłodem

Babciny jamnik okryty wełnianym czaprakiem siedział na kolanach.

Nasza klaczka dostanie nowy czaprak.
techn. wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części

Handlarz wyłożył na ladę trzy czapraki.
noun

ozdobna tkanina nakładana pod siodło lub na wierzch, pokrywającą całe zwierzę lub jego zad

W XVI i XVII wieku czaprak był często kosztowny, wyszywany złotem, srebrem i jedwabiem.
noun

płócienna, filcowa, sukienna lub niekiedy futrzana podkładka pod siodło chroniąca grzbiet konia przed obtarciami

Koń przystrojony był w złoty czaprak wyszywany w emblematy pułku.

krupon, czołdar, dyftyk to najpopularniejsze synonimy "czaprak" w tezaurusie polski.

krupon
techn. wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części
czołdar · dyftyk · dywdyk · tyftyk
ozdobna tkanina nakładana pod siodło lub na wierzch, pokrywającą całe zwierzę lub jego zad
potnik
płócienna, filcowa, sukienna lub niekiedy futrzana podkładka pod siodło chroniąca grzbiet konia przed obtarciami

(Noun) declension of czaprak

czaprak m inan ;; declension of czaprak