córka w słowniku polski

  • córka

    Znaczenia i definicje "córka"

    • potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)
      Wpadł w szał, gdy córka nie wróciła na noc do domu.
    • Potomstwo płci żeńskiej zwierzęcia lub człowieka.
    • noun
      czyjeś dziecko, potomek płci żeńskiej
      Ania w grudniu urodziła córkę.
    • noun
      poufały, czasem z odcieniem wyższości, zwrot do dziewczyny, młodej kobiety
      Weź, córka, te graty i zanieś je wreszcie na górę!
      Córko, nie jestem zadowolona z twojej pracy, bo powinnaś już wiedzieć, jak to zrobić.
      Uspokój się, córko, bo wezwę twoich rodziców.

    Synonimy słowa "córka" w słowniku polski

    dziecko, potomek żeński, członek rodu to najpopularniejsze synonimy "córka" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "córka" w słowniku polski

    syn jest antonimem "córka" w tezaurusie polski.

    • syn

      czyjeś dziecko, potomek płci żeńskiej

    Gramatyka i deklinacja córka

    • (Noun)     declension of córka
      singular plural
      nominative córka córki
      genitive córki córek
      dative córce córkom
      accusative córkę córki
      instrumental córką córkami
      locative córce córkach
      vocative córko córki
    • córka f.
    • lp  liczba pojedyncza cór|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm  liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
    • córka f (diminutive córeczka, augmentative córa) ;; declension of córka
      singular plural
      nominative córka córki
      genitive córki córek
      dative córce córkom
      accusative córkę córki
      instrumental córką córkami
      locative córce córkach
      vocative córko córki
      chr:córka

Przykładowe zdania z " córka "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy