barbarzyńca w słowniku polski

  • barbarzyńca

    Znaczenia i definicje "barbarzyńca"

    • hist. w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
      (...) słuszną jest rzeczą, by Hellenowie nad barbarzyńcami panowali, jako że barbarzyńca i niewolnik to z natury jedno i to samo.
    • pot. określenie używane względem obcych, nieznanych ludzi i kultur
      Mijając ulicę Descartes • Schodziłem ku Sekwanie, młody barbarzyńca w podróży • Onieśmielony przybyciem do stolicy świata.
    • noun
      człowiek, który nie wie, co jest istotne, narusza normy, nie ma szacunku dla kultury (można go podejrzewać o prostactwo, ale często tylko o nieuwagę), myśli prymitywnie, bywa bezwzględny, okrutny, brutalny, ale przede wszystkim bezmyślny
      Barbarzyńco, zniszczyłeś cenny zabytek.
      Ci barbarzyńcy nie potrafią respektować najprostszych zasad.
      Jakiś idiota, barbarzyńca z Armii Czerwonej, podpalił te zbiory dla zabawy, dlatego nie przetrwały wojny.
      Barbarzyńco, jak mogłeś użyć płyt winylowych jako talerzy do podania sałatki?
    • noun
      dzikus, człowiek pierwotny
      Wychował się w dżungli i, gdy go odnaleziono, chodził odziany jak barbarzyńca, w futrzaną przepaskę na biodra.
    • noun
      w starożytności: człowiek spoza grecko-rzymskiego kręgu cywilizacyjno-kulturowego

    Synonimy słowa "barbarzyńca" w słowniku polski

    osoba, prymityw, grubianin to najpopularniejsze synonimy "barbarzyńca" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja barbarzyńca

    • barbarzyńca m pers ;; declension of barbarzyńca
      singular plural
      nominative barbarzyńca barbarzyńcy
      genitive barbarzyńcy barbarzyńców
      dative barbarzyńcy barbarzyńcom
      accusative barbarzyńcę barbarzyńców
      instrumental barbarzyńcą barbarzyńcami
      locative barbarzyńcy barbarzyńcach
      vocative barbarzyńco barbarzyńcy

Przykładowe zdania z " barbarzyńca "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy